Spodnie z mankietami czy bez mankietów

Spodnie męskie z mankietami mają stosunkowo krótką historię. Ich wymyślenie przypisuje się brytyjskiemu królowi Edwardowi VII i miało to  nastąpić w ostatniej dekadzie XIX wieku. Niektóre źródła podają jednak, że mankiety były znane już wcześniej i stosowane w strojach graczy w krykieta, golfa lub tenisa, zaś Edward VII po prostu wprowadził je do męskiej mody codziennej.  Edward VII wpadł na pomysł mankietów, gdy na wyścigach w Ascot zmuszony był podwinąć nogawki spodni, żeby ich nie ubłocić. W każdym razie na początku XX wieku mankiety stały się popularne, zaś w latach dwudziestych i trzydziestych wybuchło istne makietowe szaleństwo szczególnie w Stanach Zjednoczonych. Niestety w związku z wybuchem wojny i koniecznością oszczędności, władze USA wydały zakaz szycia spodni z mankietami (a także płaszczy z patkami na kieszeniach), celem mniejszego zużycia tkanin.

Po zakończeniu wojny mężczyźni wrócili do mankietów i w latach pięćdziesiątych przeżywały one renesans, który trwał aż do końca lat osiemdziesiątych. Później mankiety stały się niemodne. Wróciły ponownie kilkanaście lat temu i dziś uchodzą za  stylową i sartorialną ozdobę męskich spodni.  Mankiety w spodniach to jasna informacja, że garnitur jest szyty na miarę, albo przynajmniej, że spodnie pochodzą od producenta znającego się na  sartorialnej modzie. 

Jakie są zasady noszenia mankietów w spodniach męskich?

1. Przede wszystkim nie stosuje się mankietów w strojach formalnych: w żakiecie, fraku i smokingu, a także w garniturach wieczorowych i na specjalne okazje np. do ślubu.

2. Po drugie, rozważając wprowadzenie mankietów, trzeba wziąć pod uwagę swoją budowę. W większości tekstów na temat mankietów można przeczytać, że skracają one optycznie nogi, zatem nie powinny być stosowane przez ludzi niskiego wzrostu. Wprowadzenie dodatkowej poziomej linii w dolnej części nogawki, rzeczywiście ma wpływ na optyczne skrócenie nóg natomiast  mankietów powinni unikać tylko osoby, które mają nieproporcjonalnie krótkie nogi. Jeśli ktoś jest niskiego wzrostu, ale ma relatywnie długie nogi – nie powinien mieć żadnych oporów w noszeniu spodni z mankietami. Poniżej przykład 3 osób - niskiej, średniego i wysokiego wzrostu. Cała trójka ma spodnie z mankietami i u wszystkich wygląda to dobrze.

3. Wreszcie z mankietami związana jest jednak pewna pułapka, w którą  łatwo wpaść. Mianowicie większość firm oferujących szycie MTM i większość krawców wykonujących poprawki krawieckie, nie potrafi prawidłowo zrobić mankietów.   Problem polega na tym, że nogawki spodni mają kształt  trapezoidalny (bowiem zwężają się ku dołowi), a nie prostokątny. Jeśli dolną część takiej nogawki wywinąć do góry tworząc mankiet, to szerokość tego mankietu u góry będzie mniejsza niż szerokość nogawki w tym miejscu. Nogawka wciśnięta w węższy mankiet, brzydko się zmarszczy i będzie się źle układać nad butem, co będzie wyglądać kiepsko.  Żeby mankiet był prawidłowy, należy rozpruć szew spodni na długości odpowiadającej szerokości mankietu i zszyć ponownie po nowej linii, tworząc odwrócony trapez. Wtedy po wywinięciu dolnej części, linia mankietu będzie odpowiadała linii nogawki. Na zdjęciach poniżej zestawione są mankiety zrobione błędnie, oraz poprawnie.

Dość często można się spotkać z opiniami, że mankiety dobrze pasują do spodni z wysokim stanem i zakładkami przy gurcie, natomiast nie powinny być stosowane w spodniach bez zakładek oraz w spodniach o wąskich nogawkach. Taką opinię wyraża m.in. Sonya Glyn w swoim artykule na łamach Parisian Gentleman. Przyznamy, że nie bardzo wiemy z czego wynika takie twierdzenie i naszym zdaniem nie ma przeciwskazań, żeby mankiety zdobiły spodnie z płaskim przodem i normalnym stanem.

Trudno nam się także zgodzić z opinią, że mankiety są przypisane jedynie do spodni z szerokimi nogawkami. To jest zresztą stwierdzenie nieprecyzyjne, bo jakie nogawki są szerokie, a jakie wąskie? I gdzie leży granica pomiędzy nogawkami wąskimi a szerokimi? Spodnie muszą mieć spad, czyli muszą swobodnie opadać wzdłuż ud i łydek, gdy np. zmienia się pozycję z siedzącej na stojącą. Spodnie, które zatrzymują się na łydkach lub udach i trzeba im pomóc ręką (lub przynajmniej potrząsaniem nogami), żeby opadły, to  są spodnie, które mają za wąskie nogawki. Przy czym ta graniczna szerokość, przy której zaczyna się spad, jest różna dla różnych ludzi i zależy od budowy  nóg. W każdym razie każde spodnie, które mają spad kwalifikują się do tego, żeby posiadać mankiety.

Zresztą trzeba tu dodać, że mankiety dociążają spodnie u dołu ułatwiając spad i powodując, że ładniej się one układają. To jeszcze jedna zaleta spodni z mankietami. Dodamy tylko, że powyższe rozważania na temat mankietów odnoszą się do spodni z kantem.

Dżinsy i chinosy zazwyczaj nie mają mankietów, lecz często bywają podwijane — to ich starszy kuzyn w świecie stylu. W ten sposób nawiązujemy do opowieści o królu Edwardzie i jego słynnym podwijaniu nogawek. 

Chinosy zaprasowane w kant mogą jednak mieć mankiety – i wówczas wyglądają naprawdę elegancko.

To, czy wybierzesz spodnie z mankietami, czy bez, zależy wyłącznie od Twoich upodobań. Nasze spodnie z kolekcji Partigiani Tailoring są idealne zarówno do noszenia z mankietem, jak i bez niego – w obu wersjach prezentują się znakomicie.

[product id="7943, 8390, 8503"]